Pałac w Bejscach dla tych co interesują się architekturą z cała pewnością od razu wyda się znajomym i powiążą go ze znanym stylem klasycystycznym.Zaprojektował go w roku 1802 Jakub Kubicki dla Marcina Badeniego. Pałac usytuowany jest na opadającym ku południowi zboczu, frontem zwrócony ku północy. Jest budynkiem piętrowym, całkowicie podpiwniczonym. Jego nakryte sklepieniami piwnice, skutkiem różnicy poziomów terenu, od strony ogrodu sprawiają wrażenie dodatkowej, trzeciej kondygnacji.
Jakub Kubicki (ur. 1758 w Warszawie – zmarł 1833 w Wilkowie)
Znakomity architekt i inżynier fortyfikator, jedna z najwybitniejszych postaci Polski końca XVIII i początku XIX wieku, człowiek niezwykle pracowity i aktywny na wielu polach. Jego budynki mają cechy czystego, XVIII-wiecznego klasycyzmu i późniejszego stylu empire. Wiele z nich zachowało się do dziś. Kubicki pochodził z warszawskiej rodziny mieszczańskiej. Za swe wybitne zasługi w1790 roku został nobilitowany, otrzymując herb Kolumna Skrzydlasta. Ukończył kolegium jezuickie, a następnie praktykował u znakomitych architektów - Szymona B. Zuga i Domenico Merliniego. Jako stypendysta fundacji Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1783 roku wyjechał do Włoch, gdzie przez trzy lata doskonalił swą wiedzę. Po powrocie do kraju pracował jako architekt, piastując coraz wyższe godności i angażując się w sprawy państwa.
Kubicki stworzył charakterystyczny typ polskiego dworu-pałacu, wznosząc lub przebudowując reprezentacyjne siedziby arystokracji: pałac Badenich w Bejscach (1802), pałac Ostrowskich w Młochowie (1806), pałac Morstinów w Pławowicach (1805) oraz pałace w Białaczowie, Igołomii, Helenowie, Nadzowie, Radziejowicach, Sowińcu, Sterdyni i Witkowicach. Przebudował otoczenie Zamku Królewskiego w Warszawie (m.in. słynne Arkady Kubickiego, którym niedawno przywrócono blask po renowacji przeprowadzonej w latach 1995-2006), Łazienki Królewskie (Stajnia Kubickiego, Nowa Kordegarda) i Belweder. Dla Warszawy w zaprojektował też rogatki miejskie: Mokotowskie, Grochowskie, Marymonckie, Wolskie, Jerozolimskie, Golędzinowskie, Powązkowskie i Belwederskie. W Płocku wzniósł ratusz i rogatki miejskie. Budował również kościoły – m.in. w Nadarzynie (1805) i Pruszynie (1812). Jest autorem projektu świątyni Opatrzności Bożej, budowanej obecnie na Wilanowie.
Poza architekturą, miał też zasługi w innych dziedzinach - był wyróżniającym się oficerem, organizował produkcję uzbrojenia i brał udział w Powstaniu Kościuszkowskim, jako major artylerii. W 1806 roku został mianowany budowniczym rządowym, a wkrótce potem architektem generalnym. W 1818 awansował na stanowisko Intendenta Generalnego Budowli Korony, które to piastował do 1831 roku. W 1815 został przybranym członkiem Towarzystwa Królewskiego Przyjaciół Nauk w Warszawie. Należał też do loży masońskiej. Po przejściu na emeryturę osiadł w swoim majątku w Wilkowie, gdzie zmarł niedługo później.
pokaż więcej...